1.
Vertrouwd maken
Een mini-theologie van de Eucharistie aan kinderen meegeven is niet de
bedoeling. Kinderen leren hoe ze moeten gaan of staan bij de
Eucharistie mag je geen catechese noemen. Ze bieden beide geen aanzet
om te komen tot een gelovige levenshouding en kerkelijke
betrokkenheid. Wat met kinderen op de leeftijd van ongeveer 8 jaar
mogelijk is (meestal met de omstandigheid van een lage
kerkbetrokkenheid) is hen vertrouwd maken met de viering van de
Eucharistie en met de vierende gemeenschap. Ze zullen op z'n minst
gevoel moeten krijgen voor de grote waarde die de kerkgemeenschap aan
de Eucharistie hecht en aan de verbondenheid met Jezus en God die erin
gevierd wordt. Het Brood van de Eucharistie moet niet alleen 'heilig'
genoemd worden, maar ook als 'het heilige' behandeld moeten worden.
2. Lang lopend en
gekoppeld aan de geloofsgemeenschap
Vertrouwd maken doe je niet in een week, ook niet in een paar weken.
Vertrouwd maken is altijd een proces van gewennen en ingroeien. In een
lang proces zal de gewenning en het ingroeien moeten geschieden in en
samen met de vierende geloofsgemeenschap. Enkele bijeenkomsten als
stoomcursus voldoen niet, een cursus alleen in de school evenmin.
3. Omgeving van het
kind erin betrekken
Een kind raakt nooit vertrouwd als zijn omgeving er niet in betrokken
wordt. Het gezin (dus ook de ouders) moet in het hele proces betrokken
worden. Als de catechese beperkt wordt tot de eerste communicant zal
gewennen en ingroeien niet kunnen geschieden.
4. Het kind leert door
'afkijken'
We snappen allemaal dat geen kind voetballen kan leren als het nog
nooit iets van voetballen heeft gezien. Zo zal geen kind Eucharistie
leren vieren als het dat niet heeft kunnen afkijken van papa en mama
en van een vierende gemeenschap. Een kind leert vooral door 'het van
anderen afkijken'. Aanwezigheid bij de viering van de Eucharistie moet
dan ook wezenlijk onderdeel zijn van de voorbereiding. Het kind moet
'iets' gaan voelen.
5. Aan de hand van
geloofsverhalen
Het gaat bij de Eucharistie niet om zomaar een groep mensen, maar om
een groep gelovige mensen, die samen hun geloof vieren. Kinderen
moeten binnengeleid worden in die vierende geloofsgemeenschap en haar
geloof. Van oudsher gebeurt dat door het doorvertellen van de
geloofsverhalen. Bovendien deelt de gemeenschap het geloof met elkaar
ook door het voorlezen van die geloofsverhalen. Ze zijn dus bij
uitstek geschikt bij de voorbereiding op de Eerste Communie.
6. Afwisseling
catechese en vieringen
In de voorbereiding moeten we er rekening mee houden dat kinderen
worden voorbereid op een viering. Een project dat alleen
catechesemomenten kent en de vierende elementen achterwege laat, slaat
iets belangrijks over. Een goede voorbereiding vraagt om het
binnenleiden van kinderen in het vieren van het geloof. Ze moeten
ervaren hoe een gemeenschap haar geloof viert, wat er bij een viering
hoort, wat er gebeurt en wie ons nodigt voor de viering.
7. Recht doen aan het
geloof in de Eucharistie
Eucharistie vieren is geen 'broodje breken broodje halen', is niet
'samen aan tafel', is geen rituele uiting van onze gevoelens en
overtuigingen. Eucharistie is het sacrament van Gods aanwezigheid bij
mensen, is broederlijk delen zoals God dat doet, is deelnemen aan de
dynamiek van Gods heil omdat je deelt in de zelfgave van Christus en
zijn opstanding ten leven. Allemaal theologische taal die we kunnen
samenvatten in een paar woorden: Eucharistie is het vieren van Gods
nabijheid, de hele geschiedenis door, door Jezus te gedenken in het
teken van het Avondmaal. We kunnen met kinderen spreken over Gods
voortdurende nabijheid door steeds opnieuw te vertellen hoe God met de
mensen meegaat. We kunnen spreken over de aanwezigheid van Christus in
de Eucharistie door steeds te herhalen dat je aan het brood kunt zien
dat God bij mensen is.
8. Geen aspecten
ontkennen
De voorbereiding zal geen van de aspecten van de Eucharistie mogen
ontkennen. Er moet recht gedaan worden aan de grondbeginselen van ons
geloof in de Eucharistie. Daarbij mogen traditie en kinderlijke
aanpassing elkaar niet bestrijden. Dat wil niet zeggen dat alles wat
onze geloofstraditie biedt ook verteld moet worden. Maar wát er
verteld wordt moet de andere aspecten niet uitsluiten of onmogelijk
maken, opdat ook na de Eerste Communie kinderen verder kunnen groeien
tot een volwassen geloof in de Eucharistie.
Ellen
Kleinpenning
|
