Een greep uit een presentatieviering met als thema:

“Licht zijn voor anderen”

 

Openingstekst: (Door een ouder en kind)

 

A.      Zeg zou jij het licht aandoen?                     

          Je moet opschieten, want het is bijna tijd.

          Dadelijk begint de viering.

          En als het donker is, kunnen we niets zien.  

 

B.      Maar ik heb het licht allang aangemaakt.

 

A.     Waar dan, ik zie niets.

 

B.   Hier, achter het altaar. Ik heb het licht aangemaakt en

       achter het altaar gezet.

       Daar is het nu heel erg licht.

 

A.   Ja maar, daar hebben we toch niets aan?

       Je doet het licht toch niet aan,

       om het daarna te verstoppen!

       Kom, we zetten samen het licht bovenop het altaar

       dan kan iedereen het goed zien en wordt het overal

       licht.

 

Openingslied:           SCHIJN MAAR: (van Elly en Rikkert)

 

refrein:         Schijn maar schijn maar

                   schijn met je lichtje in de donkere nacht   2 x

      

Breng de liefde waar nog haat is

schijn maar om je heen

ook de zon gaat elke morgen gratis

op voor iedereen.                           

 

refrein:

 

Breng de vreugde waar verdriet is

vrede in de strijd

zing een vrolijk liedje waar geen lied is

en geen vrolijkheid.

 

Refr.           Schijn maar schijn maar

       schijn met je lichtje in de duisternis

       schijn maar schijn maar

       schijn met je lichtje hoe klein het ook is.

 

Gebed om vergeving: (Allen)

 

Waar kleine kinderen spelen,

Waar grote mensen zijn,

gebeuren wel eens fouten

Soms grote, soms ook klein.

Een mens kan zich vergissen

Een mens is soms gemeen

Maar wil hem toch vergeven

Een laat hem niet alleen.

 

Denk dan bij jezelf:

ook ik ben wel eens fout

Niet steeds met opzet,

maar soms ook echt wel stout.

 

Want Jezus heeft gezegd:

Doe je zelf alles goed,

zeg dan pas wat verkeerd is

in wat een ander doet.

 

Lezing:

Verhaal: (Door ouder en kind)

 

Er waren eens twee beren.

Grote Beer en Kleine Beer.

De hele dag hadden ze buiten gespeeld.

Toen de zon onder ging en het donker werd, gingen ze naar hun

hol. Grote Beer bracht Kleine beer naar bed,

achter in het hol, waar het donker was.

“Ga maar lekker slapen,” zei Grote Beer en hij ging op zijn gemak

in zijn stoel bij het vuur zitten lezen.

Maar slapen ging Kleine Beer niet.

Grote beer legde zijn boek neer en liep naar het bed.

“Kun je niet slapen, Kleine Beer?” vroeg hij.

“Ik ben bang.”

“Waarvoor ben je bang, Kleine beer?”

“Het is zo donker!”

“Donker, waar dan?” vroeg Grote beer.

“Nou overal,” zei Kleine beer.

Grote beer keek om zich heen.

Ja, het was wel erg donker, daar achter in het hol.

Grote beer haalde het kleinste lantaarntje dat hij vinden kon en

 stak het aan.

“Kijk eens, Kleine beer, nu is het niet zo donker meer.”

“Dank je wel,” zei Kleine Beer.

“Nu gaan slapen, hoor.”

En grote Beer ging weer bij het vuur zitten lezen.

Kleine Beer probeerde weer te gaan slapen, maar het lukte niet.

Grote Beer geeuwde, legde zijn boek neer en liep naar het bed.

Kun je niet slapen,  Kleine Beer?”

“Ik ben bang.”

“Waarvoor ben je bang, Kleine beer?”

“Het is zo donker!”

“Donker waar dan?” vroeg grote beer.

“Nou overal,” zei Kleine Beer.

“Maar ik heb toch een lichtje voor je aangedaan?”

“Zo’n piepklein lichtje helpt niet tegen het donker.”

Grote Beer keek om zich heen. Het was nog wel erg donker achter

in het hol. Dus haalde

hij een grotere lantaarn.

“Nu echt gaan slapen,”

zei Grote Beer en hij ging

weer bij het vuur zitten

lezen.

En o, wat deed Kleine

beer z’n best om in slaap

te vallen. Maar het lukte

niet.

Grote beer zuchtte, legde

zijn boek neer en slofte naar het bed. Kun je niet slapen, Kleine

Beer?”       

“Ik ben bang.”

Waarvoor ben je bang, Kleine Beer?”

“Het is zo donker!”

“Donker, waar dan?” vroeg Grote beer.

“Nou overal,” zei Kleine Beer.

“Maar ik heb al twee lantaarns voor je aangestoken.”

“Het helpt niet. Het is nog steeds donker!”

Toen stak Grote Beer de grootste lantaarn aan die hij kon vinden

en hing hem op aan het plafond.

“Dit is de allergrootste lantaarn die ik heb, Kleine beer.

Je hoeft nu echt niet bang meer te zijn.”

“Dank je wel,” zei Kleine beer en hij kroop tevreden onder de

dekens.

“Nu moet je heus gaan slapen, hoor,” zei Grote Beer en hij ging

 weer terug naar het vuur om zijn boek uit te lezen.

Maar wat Kleine Beer ook probeerde, slapen kon hij niet.

Grote beer bromde, legde zijn boek neer en sjokte naar het bed.

“Kun je niet slapen, Kleine Beer?”

“Ik ben bang.”

“Waarvoor ben je bang, Kleine beer?”

“Het is zo donker!”

“Maar ik heb je de grootste lantaarn gegeven die ik vinden kon.

“Nee, hier niet,” zei Kleine beer,

maar daar wel!”

En hij wees naar buiten. Grote Beer zag dat Kleine beer gelijk had.

 Wat moest hij nu doen?

Alle lantaarns van de hele wereld zouden het daar buiten niet

 licht kunnen maken. Hij dacht diep na.

Na een poosje zei hij: “Kom, Kleine beer.”

“Waar gaan we naar toe?” vroeg kleine Beer.

“Naar buiten.”

“Maar buiten is het zo donker. En ik ben bang voor het donker!”

“Je hoeft niet bang te zijn.”

Grote beer nam Kleine Beer bij de hand, en samen gingen ze het

hol uit.

O, wat was het daar donker. “Ik ben bang!” piepte Kleine Beer en

 kroop dicht tegen Grote beer aan.

Grote beer nam hem in zijn armen en wiegde hem zachtjes heen

 en weer. “Kijk eens,” zei Grote beer. En Kleine beer keek.

“Kijk ik heb de maan voor je gehaald.

De maan en al die flonkerende sterren.”

Maar Kleine Beer hoorde het niet meer.

Hij was al in slaap gevallen, veilig in Grote Beers armen.

Voorzichtig droeg grote beer hem naar binnen.

Met Kleine Beer tegen zich aan, las hij eindelijk zijn boek helemaal

 ...... uit.

 

Evangelie: Uit Matthëus 5, 13 - 16

 

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Gij zijt het zout der

aarde. Maar als het zout zijn kracht verliest, waarmee zal men

dan zouten? Het deugt nergens meer voor dan om

weggeworpen en door de mensen vertrapt te worden.

Gij zijt het licht der wereld. Een stad kan niet verborgen blijven

als ze boven op een berg ligt! Men steekt toch ook niet een

lamp aan om ze onder de korenmaat te zetten, maar men

plaatst ze op een standaard zodat ze licht geeft voor allen

die in huis zijn.Zo moet ook uw licht stralen voor het oog van

de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw vader

verheerlijken die in de hemel is.”

 

Geloofsbelijdenis:

 

Ik geloof in God,

die glimlacht naar Zijn mensen,

wanneer ze van elkaar houden.

 

Ik geloof in God,

die glimlacht naar Zijn mensen,

wanneer ze met elkaar delen.

 

Ik geloof in God,

die glimlacht naar Zijn mensen,

wanneer ze voor elkaar bezorgd zijn.

 

Ik geloof in een lieve God

maar ook in lieve mensen om mij heen.

Ik geloof dat ik met de hulp van God,

goed kan zijn voor iedereen

met wie ik te maken krijg.

Amen.

 

Communiegebed:

 

A.   Wij danken u, God, voor het licht hier in ons midden.

       Licht geeft warmte en gezelligheid.

       Wij bidden, dat we de warmte en de liefde door mogen

       geven aan alle mensen rondom ons.

 

       Wij kijken met bewondering naar U op.

       U heeft ons voorgedaan hoe wij vrienden kunnen zijn

       met U en met elkaar.

       U gaf ons ogen om elkaar te zien

       en een mond om met elkaar te spreken.

       U legt de liefde in ons hart

       om niet alleen het goede met elkaar te delen

       maar ook te zorgen en de angst als het wat moeilijk is.

       Blij danken wij hiervoor

       samen met alle mensen

       die in U geloven

       en in Jezus Uw Zoon.

 

V.   In Uw Geest zijn wij hier bijeen als mensen naar uw hart.

       Voordat wij samen het brood met elkaar delen, dat

       gezegend is tijdens de eucharistie viering, bidden wij

       zingend de woorden die Jezus ons gegeven heeft.

 

Vredewens: Uitnodiging tot de Communie:

V.   Mag ik u uitnodigen aan de tafel van de Heer. Wij zijn Zijn

       gasten. Hij is onze gastheer. Hij is het die ons voedsel

       geeft voor onderweg.

A.   Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt, maar

       spreek slechts één woord en ik zal gezond worden.

 

Communie:

 

Slotgebed/gedicht:                                  

       Elk kind dat wordt geboren                          

       krijgt op de levens zee

       een helder brandend lampje,

       van zijn geweten mee.

       Dat is het licht van binnen

       en wie het heeft geblust

       Die kan geen weg meer vinden

       geen blijdschap en geen rust.

       Wij hopen dat je immer

       al word je nog zo oud

       In voorspoed en in zorgen

       je lampje brandend houdt.

 

Slotwoord, zegen

 

       Ik wens jullie vandaag een stukje hemel:

       Blijf deze dag in je dromen geloven.

       Ik wens je daarbij een zee van sterren

       want ik geloof dat die nooit zullen doven.

 

       Ik wens je morgen

       handenvol zonlicht

       om mee te nemen

       waarheen je ook gaat.

 

       Maar méér dan dit alles

       wens ik je God toe

       die voor je uitgaat

       en achter je staat.