Welkom

K: Hier is het begin,

het begin van mijn lied:

op die witte bladzij

bestond ik nog niet.

K: Hier was ik nul

en ik voelde me puik

want ik had een kamer

in mama haar buik.

K: Hier was ik één,

papa leek op een reus.

Toen vroegen de tantes:

waar zit je neus?

K: Hier was ik drie.

Nee, ik was nog maar twee.

Mijn bromtol kon zzzoemen,

daar zzzoemde ik mee.

K: Hier was ik vier

en in bed was ik bang

voor gekke figuren

op het behang.

K: Hier was ik vijf,

kon ik niet bij de bel.

“Wilt u voor mij bellen?”

Dat wilden ze wel.

K: Nu ben ik zes

en sta ik dus hier

voor mijn eerste communie

en ik ben heel fier.